ကဗ်ာခ်စ္သူ

ခ်စ္တဲ့ လမင္းမေလး ေရ ငါလွမ္းသမွ် ေျခလွမ္း မင္းကို မလြမ္းတဲ့အခါ မရွိရပါဘူးကြယ္.

ေဟာဟိုက ေကာင္းကင္တစ္ေလွ်ာက္ အစ...အလယ္... အဆံုး ငါ့မ်က္လံုးကို ပိတ္ဖံုးထားတာ အျမတ္ႏိုးဆံုး မင္းရဲ႕အၿပံဳးတစ္ခုပါ.

ခ်စ္တဲ့ လမင္းမေလး ေရ ခ်စ္လ်က္နဲ႕ေ၀းေနခဲ့လည္း အေတြးထဲမွာ မင္းကြယ္ေပ်ာက္သြားတဲ့အခါ မရွိရပါဘူး ကြယ္.

ဟိုေရွ႕က ေပတစ္ရာလမ္းေပၚမွာ အၾကင္နာေတြကိုျဖန္႕ခင္း ငါတို႕ရဲ႕ ဆံုဆည္းျခင္းကို သံေယာဇဥ္ေတြ ေပါင္းကူးေပးလိမ့္မယ္.
ခ်စ္တဲ့ လမင္းမေလး ေရ. ငါတန္ဖိုးထားတဲ့ မင္းရဲ႕အၾကင္နာလက္တစ္စံုကိုတြယ္ဖက္ အနာဂတ္မွာ ေရွ႕ဆက္ခ်င္တာ ငါ့ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးအိပ္မက္ပါကြယ္.

သတိရေပးပါ ခ်စ္သူ ရယ္. ကိုယ္ကေတာ့ ေမ့လိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူး.

ဒါေပမယ့္ လမင္း ရယ္. ေတာင္ထိပ္မွာ တိုက္တဲ့ေလညင္းနဲ႕ ေတာင္ေျခမွာတိုက္တဲ့ေလညင္း သတိရပံုျခင္းေတာ့ ကြာလိမ့္မယ္.

ခ်စ္တဲ့ လမင္းမေလး ေရ. ႏွင္းသည္းသည္းလႈပ္ရြာမွ ေဆာင္းမဟုတ္ပါဘူး. ျမဴေတြဆိုင္းလဲ ေဆာင္းပဲေလ. ငါ့တို႕ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြခိုင္ၿမဲ လမ္းမခြဲေၾကးေပါ့ ေကာင္မေလး ရယ္.
အၿမဲေအးျမၾကတာေပါ့.

ခ်စ္တဲ့ လမင္းမေလး ေရ. အလြမ္းကို ပူေလာင္ေစမဲ့အစား အဆိပ္ကို ေဆးျဖစ္ေစတဲ့နည္းနဲ႕ ငါ့တို႕နီးၾကဖို႕ ဆုေတာင္းပါကြယ္.
နည္းပါးလြန္းတဲ့ ငါ့တို႕ရဲ႕ ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ေတြကို အခန္းလြတ္တစ္ခုထဲမွာ ပိတ္သိမ္း အၾကင္နာကို ျပဒါးလိုလိမ္းသုတ္ ေ၀းေနတဲ့ နာရီေတြကို အစိမ္းခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လိုက္မယ္ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုးနီးဖို႕ေပါ့ ငါ... သိပ္ခ်စ္တဲ့ လမင္း ရယ္.

ေစာင့္လို႕ႀကိဳဖို႕ေတာ့..... ျပင္ဆင္ထားေပါ့ လမင္း ရယ္.
လမင္း ကို သိပ္ခ်စ္တယ္.